Vlinders

Jongeren met vlinders in hun buik. Werkt dat nog hetzelfde als vroeger of is met de komst van sociale media ook het gevoel van verliefdheid veranderd? Toen we nog geen computers hadden, geen mobieltjes en sociale media nog niet bestonden, uitten we de liefde in briefjes of krasten de naam van op wie je was in een boom. Je deelde het met je beste vriend of vriendin en dagdroomde lekker weg. Er werd wel gekletst, maar het was ondanks dat dit pijnlijk kon zijn, te overzien. Jongeren anno 2018 hebben met de komst van sociale media ook een heel andere beleving gekregen van verliefd zijn.

Vroeger ging het publiceren van verliefdheid van mond tot mond of via een briefje. En als je het al aan een papiertje toevertrouwde was het, nadat je het verscheurde, ook echt weg. Er liep vroeger niemand rond met een camera om iets vast te leggen en er was ook geen web om het op te slingeren.

Tegenwoordig lijkt het makkelijker dat je met sociale media niet de ‘oog in oog-confrontatie’ aan hoeft te gaan omdat het met één druk op de knop verzonden is. Hetgeen verspreid is, is vluchtig. Echter het medium waar gebruik van wordt gemaakt is dat niet. Gegevens kunnen jaren later nog teruggetoverd worden en het bereik is enorm.

We hebben allemaal een hang naar intimiteit en een drang tot publiceren. Het publiceren van iets wat kwetsbaar is, wordt vaak niet goed doordacht. De drang is impulsief, behoeft onmiddellijkheid.

Marit (16) is hevig verliefd, maar geeft aan dat ze soms meer spanning heeft dan blijdschap. Als ze alleen is met haar vriend ervaart ze intimiteit en liefde. Zodra hij echter uit het zicht is, vraagt ze zich af waarom hij haar apps niet direct beantwoordt of om 02.00 nachts nog online was. En ze vraagt zich af met wie. Ook ontvangt ze ongevraagd uit de vriendengroep apps of chats waarin zij haar onzeker maken met informatie dat haar vriend gezien was op de kermis met een ander.

Ook Shirley (15) is geschrokken van het wantrouwen dat sociale media in haar relatie veroorzaken. Zij zag een privéfoto van haar en hem terug in een groepsapp. Niemand wist haar te vertellen hoe die foto er gekomen was. Vooral het niet weten gaf haar een onveilig gevoel waardoor zij wakker begon te liggen en zichzelf beschreef als paranoïde. Er wordt dus over verliefdheid en de bijkomende intimiteit veel openlijker gepubliceerd. Al dan niet met toestemming van de jongere in kwestie.

Als je als jongere aan een relatie begint en je blootgeeft aan die ander, zowel letterlijk als figuurlijk, is dat al spannend genoeg. Je weet namelijk niet wat de drijfveer en verlangens van de ander zijn. Je weet niet of ze zuiver zijn. Je moet, om een relatie bestaansrecht te geven, wel intiem durven zijn, maar daarmee loop je een risico. En zoals gebleken zijn die risico’s er met de komst van de sociale media niet kleiner op geworden, integendeel.

Omdat je als jongere niet goed in weet te schatten of de ander liefdevol en integer met jouw openheid omgaat, is dit een onveilig spel dat veel spanning geeft. Jongeren kunnen lichamelijk volwassen ogen, maar zijn dit innerlijk doorgaans niet. Zij weten niet goed om te gaan met de intimiteit van zichzelf en die ander en publiceren dit vervolgens verkeerd of schaamteloos waarbij ze aanvankelijk die ander al dan niet opzettelijk, en uiteindelijk ook zichzelf schaden. In hun stoerheid of dadendrang blijken ze dan onbetrouwbaar.

Door als jongere je tijdig af te vragen of het wel zo verstandig is om iets te delen via sociale media voorkom je dat je slaaf of slachtoffer bent van je impulsiviteit. Je wilt toch dat het fladdert in je buik in de plaats van over het internet.

*) Om de privacy van cliënten te waarborgen is gekozen voor fictieve namen.